Schotland-Isle of Skye-de eerste week

De route naar ons eerste huisje

 Het is alweer twee weken geleden dat we terug zijn gekomen van onze vakantie in Schotland. Drie weken. Het was een fantastische tijd met een voor ons fijne balans van tot rust komen, dingen zien, en wandelen, en niet te veel in de auto zitten. Van de drie weken hebben we ruim twee weken op het eiland Skye gezeten; Skye ligt aan de westkust van Schotland, en is beroemd, en geliefd vanwege zijn natuurlijke landschappen. In deze post geef ik een indruk van onze eerste week. 

Eilean Donan Castle

Gevlogen op Inverness, de hoofdstad van de highlands, reden we met een hybride Renault huurauto de eerste dag naar Skye, en de tweede dag naar ons huisje in Balmaqueen, helemaal in het noorden. Zie het kaartje. Voordat je op Skye komt, passeer je het beroemde Eilean Donan Castle; je kunt het bezoeken. Het ligt op een geweldige locatie. Vervolgens kom je via een hoge brug op Skye.

Langs de route westwaarts naar Sligichan

Het eerste stuk weg westwaarts tot aan Sligachan is een aaneenvolging van fantastische gezichten op de eilanden naast Skye, en vervolgens op de overkant van de zee-inhammen.  

Zicht bij Sligachan op de Cuillin bergen

Bij Sligachan kregen we een eerste zicht op het Cuillin gebergte met toppen tot 1000 meter hoogte. In de hoofdstad Portree hebben we rustig boodschappen gedaan voor onze eerste week. 

De rots van Old Man of Storr in de achtergrond

Ook van Portree naar het noorden heb je fantastische uitzichten op de bergketen van Trotternish, met één van de bekendste vrijstaande rotspieken: The Old Man of Storr.

Na het kleine plaatsje Staffin kom je op de one-track roads, eenbaanswegen met passeerplekken. Gemiddelde snelheid zakt dan naar tussen de 30 en 40 kilometer per uur, en je zit voortdurend te kijken of er een tegeligger aankomt. Voordeel: je hebt uitgebreid de tijd om rond te kijken, en als je even stil wilt staan is dat ook geen probleem.

Moe maar voldaan kwamen we aan in ons huisje in Balmaqueen. Dat laatste klinkt als een dorpje, maar meer dan tien huizen telt het niet. Dè grote attractie: de serrekamer met het uitzicht, plus de badkamer erboven, met hetzelfde uitzicht vanuit het bad, en de infrarood sauna.

Gedurende de week .....

....... hebben we lekker buiten in het zonnetje gezeten, in de avonden kunnen genieten van de zonsondergangen en overdag enkele plekken via wandelingen bezocht.

Waterval aan de oostkust

Fairy Glen, met steencirkel, en een rots
die het Ewen Castle wordt genoemd.

Wandeling vanaf het huis links

Voor de zonsondergang vanuit ons huisje

Na de zonsondergang waren de bergen te zien van de eilanden Lewis en Harris verder naar het noordwesten.

De Quiraing is een gebied waar ooit een grote aardverschuiving heeft plaats gevonden, waardoor de steile kliffen zijn ontstaan

Strand bij Staffin aan de oostkust; door de golfjes ontstaan steeds weer nieuwe patronen in het zand.

Gevlekte orchidee

Rondje minimalisme in Leiden

 

In het kader van ons minimalismeproject in een stedelijke omgeving heb ik twee keer door Leiden gelopen. Vanuit een dergelijk onderwerp kijk ik anders naar fotomogelijkheden, dan als ik de stad wil fotograferen. En kom ik tot beelden, die dan ook anders zijn dan wat ik meestal doe. Niet alles wat ik hier laat zien, kun je onder de term minimalisme scharen; toch vind ik ook die zelf leuk om terug te zien. Klik op de foto's om ze op het hele scherm te bekijken.

Minimalisme in de bebouwde omgeving

 

Vanuit de fotoclub doe ik mee in een project over minimalistische fotografie. Deze tak van de fotografie probeert een onderwerp in beeld te brengen met zo min mogelijk andere onderwerpen in beeld, maar wel voldoende ruim in beeld om de context aan te geven. De bedoeling kan zijn vervreemding, of isolatie van het onderwerp in de omgeving. Eerst hebben we dat in de natuur gedaan, op het ogenblik in de bebouwde omgeving. Ik koos daarvoor een relatief nieuw bedrijventerrein in Alphen aan den Rijn. Daar zijn de bedrijfsgebouwen strak, en zonder veel extra's. Af en toe probeer ik in de foto's wel een extra element in te brengen, zoals hierboven en hiernaast. In het vervolg probeer ik een nieuwe interpretatie van minimalisme te verwerkelijken: "met zo weinig mogelijk beeldelementen een verhaal vertellen". Of me dat lukt, vertel ik een volgende keer.

Bezoekje aan Avifauna

 

Via de fotoclub mochten we foto's maken van de vogels in Avifauna, terwijl het park gesloten was. Hoewel het nieuwe gierenverblijf nog niet in gebruik was, ben ik toch naar de gieren gegaan. Ik heb ongeveer een uur foto's gemaakt, in de hoop dat er iets speciaals zou ontstaan. Foto's met beide ogen zichtbaar, bijzondere houdingen, noem maar op, als het maar anders was dan anders. 

De houding en blik op deze foto zijn voor mij
erg menselijk, zodanig dat ik me afvraag of
ik niet iemand ken die zo kan kijken.

Je hebt bij het fotograferen natuurlijk een grote handicap: er zit een hek voor. Ik heb de zichtbaarheid van  het hek geminimaliseerd door niet te ver van het hek te staan (tegen het hek was niet echt mogelijk) en het diafragma zo groot mogelijk te maken. Daardoor raakt het hek zo ver buiten de scherpstelling, dat je het op de foto niet of bijna niet ziet. De laatste restjes kun je dan in de nabewerking neutraliseren.

Deze gier lijkt te zeggen: "Nou moet je eens goed naar me luisteren!!"

Bij deze foto kreeg ik de associatie met
"E.T. phone home"

Dit is een verstopte selfie: klik op de foto en probeer in te zoomen op het oog. Je zult mij achter het hek zien staan.

Na de gieren ben ik ook nog naar de kraanvogels gegaan.

Deze lijkt te zeggen: "Ik heb hem nu een aantal dagen laten staan; wat vind je er van?"

Het riviertje de Beerze, de Oisterwijkse Vennen, de Kampina

 

de Beerze

We wilden een weekend op stap omdat het eindelijk een heel weekend droog zou blijven. Min of meer toevallig werd het Noord-Brabant in de buurt van Oisterwijk. Veel natuur in de buurt met de Oisterwijkse Vennen en Bossen, de Kampina, en een riviertje de Beerze. 

Van dat laatste had ik nog nooit gehoord, en omdat ik in het westen niet verwend ben met wilde riviertjes, keek ik uit naar de fotomogelijkheden. Het water stroomt best snel, een flinke delta, en een heuse visladder voor de voorns en stekelbaarsjes. Ik moest wel de nodige toeren uithalen om in de zompige grond een mooi plaatje te kunnen maken. Je schoen zakt in de modder weg, en zuigt dan flink vast. Hierboven en onder enkele indrukken van het riviertje.

De Beerze

De Beerze

De Beerze

De delta van de Beerze

De Oisterwijkse Bossen en Vennen is een mooi natuurgebied waar het heerlijk wandelen is.

Oisterwijkse Bossen en Vennen

Oisterwijkse Bossen en Vennen

Op een gegeven ogenblik zag ik een rijtje witte berken met daar achter een blauw ven. Ja, daar wilde ik wel weer een "bewogen foto" van maken.

Oisterwijkse Bossen en Vennen

Het natuurgebied de Kampina is voor een groot deel drassig. Ik heb geprobeerd het karakter te vangen in de onderstaande foto.

Kampina

Ik heb gelukkig wat met bomen, je komt ze toch wel vaak tegen.

Kampina

Kampina