zaterdag 23 juli 2022

Foto's met lange sluitertijden op het strand van Durness aan de Schotse noordkust

 Na onze trip naar Lewis en Harris, eilanden aan de westkust, hebben we nog 10 dagen aan de noordwest kust van het Schotse vasteland gereisd. Dat wil zeggen de westkust noord van Ullapool, en een stuk van de noordkust. Ook daar zijn er heel mooie plekken, waarvan ik een paar foto's wil delen. Ik ben me bewust van het risico, dat ik je begin te vervelen met mijn "vakantiefoto's". Nu maak ik op mijn trips foto's om herinneringen vast te leggen, maar daarnaast probeer ik foto's te maken, waar ik eerder plezier aan heb om naar de foto te kijken, dan dat het me om de herinneringen gaat. Dat zijn de foto's, waar het me in mijn fotografie hobby om gaat, en waar ik me nog steeds in probeer te verbeteren. Dat zijn ook de foto's, die ik in mijn blog met je deel.





Deze foto's zijn gemaakt op het strand van Durness aan de noordkust. Eén van de weinige toeristische plaatsen in het noorden. De foto's zijn gemaakt met langere sluitertijden, waardoor de structuur in het water wordt uitgemiddeld. Dat geeft de foto's een rustige uitstraling. De belichtingstijd bij beide foto's was 15 seconden. Om overbelichting te voorkomen, schroef ik een filter op mijn lens, dat veel licht blokkeert. In de rotsen kun je allerlei vormen herkennen. De onderste foto geeft een overzicht van het strand met de rotsen.



zaterdag 16 juli 2022

Pointillisme






Elk voorjaar is er een korte periode, dat bomen hun eerste blaadjes krijgen. Over de hele boom verspreid zitten er dan blaadjes aan de takken, terwijl de kruin nog transparant is. Alsof een schilder een boom schildert met allemaal kleine lichtgroene of gele puntjes aan de takken. Ik vind dat een prachtig gezicht: een driedimensionale bol, gevuld met lichte stippen. Al een jaar of tien wil ik dat ook op de foto krijgen, maar dat valt niet mee. Meestal is de achtergrond rommelig, of zit er een lichte lucht achter. 

Dit jaar vond ik bomen en omstandigheden, die me in de buurt brachten bij de foto, die ik voor ogen heb. Op twee plekken in Schotland, en thuis in de buurt. Ik blijf nog zoeken elk jaar naar mijn ideale foto.




zaterdag 9 juli 2022

Meeuwen en zeehonden tellen


Meeuwen


 Soms zie je een beeld en dan denk je: er ontbreekt nog net een finishing touch. De bekende Nederlandse fotograaf Ruben Smit (De nieuwe wildernis, en nu Grutto, de reis van onze nationale vogel) liet eens een foto van een fraai bospad aan zijn vader zien; na een tijdje zei die: waar is het konijn? Als je aan zee zit, zijn er meeuwen, vaker dan konijnen. Het loont dan vaak de moeite om te wachten tot er een meeuw voorbij komt vliegen, die je dan kan proberen te vangen op een mooi plekje in de compositie. Hier twee voorbeelden.



Zeehonden

Op veel plaatsen in Schotland kom je zeehonden tegen. Ze vinden een rustig plekje om lekker uit te rusten en een beetje op te warmen. Ze passen ongelofelijk goed in de omgeving. Ze hebben een camouflagepatroon, dat ze haast één maakt met de rotsen waar ze op liggen. Kun je op de onderste foto ook 28 zeehonden tellen? [Tip: klik op de foto om hem te vergroten]








donderdag 7 juli 2022

Stranden van Harris anders



Een korte blog deze keer. Wel weer over Schotland. Bij het fotograferen probeer je ook wat creatievere foto's te maken dan de standaard ansichtkaarten. Dit zijn drie foto's van de zanden/stranden, die net wat anders zijn.






zaterdag 18 juni 2022

Stranden van Harris



 Lewis en Harris vormen één eiland. Het zuidelijke deel heet Harris, en is van Lewis gescheiden door een bergrug. De gastvrouw van onze B&B vertelde ons, dat in Harris een heel ander dialect wordt gesproken dan op Lewis; als gevolg van die bergketen. 

Ook op Harris zijn er prachtige stranden te vinden. Door de gele kleur van het zand, is de zee bij het strand vaak groen van kleur, wat een Caraïbische indruk geeft. Werkelijk prachtig. De bekende stranden zijn Luskentyre / Seilebost en Sgarasta, beide aan de westkust.













maandag 13 juni 2022

Diverse foto's van Lewis

 

We zijn tijdens ons verblijf op Lewis in Schotland op meerdere plekken langs de zuidelijke helft van de westkust geweest. De eerste foto is gemaakt bij de beroemde rotsen in de zee bij Mangersta. We stonden op een klif zuid van de stacks en er stond een strakke wind uit het noorden. Die sloeg tegen de klif aan en werd omhoog geduwd langs de rand van de klif. We konden ons nog net staande houden, maar durfden niet dicht bij de afgrond te komen. Dit soort rotsen in de zee vlak bij de kust worden stacks genoemd. 


De tweede en derde foto zijn gemaakt op het noordelijke puntje van het eiland Great Bernera. Er is een oude begraafplaats en een strandje waar nog resten zijn van een nederzetting uit het IJzeren tijdperk. We hebben van daar uit een langere wandeling gemaakt. Op het strandje komt geen mens. Tijdens de wandeling van een paar uur zijn we twee mensen tegen gekomen.



De laatste foto is gemaakt bij de zanden/stranden van Ardroil Beach bij Timsgarry. De stranden worden ook wel de Uig Sands genoemd; Uig is de naam van de streek daar. Het ligt niet ver van de Mangersta stacks. Op de foto is een deel te zien met grasland, doorsneden door stroompjes, die ontstaan door de in- en uitgaande getijden; vanweg het zoute water worden ze saltings genoemd.


zaterdag 4 juni 2022

De stranden van Lewis


 Lewis en Harris vormen samen één eiland. Eigenlijk worden ze het meest geroemd vanwege de prachtige stranden. Het zand is lichter geel dan onze Noordzee-stranden. Verder worden ze vaak omzoomd door heuvels en rotsen. Sommige stranden zijn vlak en erg uitgestrekt; het verschil tussen eb en vloed is met ruim een meter niet erg groot, maar toch kunnen grote delen van het vlakke strand onderlopen, dan wel droog komen te liggen. 

We zijn twee keer naar één van de mooiere stranden van Lewis gegaan: Dal Beag. De eerste keer aan het eind van de dag waren  de golven heel sterk en sloegen tegen de rotsen aan omhoog, de volgende ochtend was het een stuk rustiger. Toch was het weer beide dagen ongeveer het zelfde. We hebben lekker de tijd genomen voor zonnebaden (het was rond de tien graden) en fotograferen.








zaterdag 28 mei 2022

Reis naar Lewis en Harris, Schotland - Standing Stones







In heel Schotland kom je nog standing stones (Nederlandse vertaling: staande stenen?) tegen. Zo ook op Lewis en Harris. De meest bekende zijn die bij Callanish, ongeveer op het midden van de westkust. Daar zijn er drie, wij hebben de grootste groep bezocht. Ze dateren uit het bronzen tijdperk en zijn ongeveer 5000 jaar geleden opgericht. 

De plattegrond laat zien een cirkel, met aan drie kanten een lijn stenen naar buiten toe. Aan de vierde kant lopen twee parallele lijnen naar buiten, een soort oprijlaan dus. De grootste centrale steen is 4 meter 80 hoog. 

We hebben de plek twee keer bezocht: de eerste keer was bij zonsondergang. De volgende dag zijn we terug gekomen. Dat gaf ook de gelegenheid om op een iets hogere plek de geweldige uitzichten te bekijken  en te fotograferen. Die iets hogere plekken zijn overigens ook de plekken, waar de wind met harde kracht over je heen komt. De laatste foto is gemaakt met een lange sluitertijd op statief; in verband met de wind durfde ik het statief alleen maar in de laagste stand te gebruiken, uit angst dat het geheel om zou waaien. 





zaterdag 21 mei 2022

Reis naar Lewis and Harris, Schotland



Medio april zijn we weer naar Schotland geweest. Na een gecancelde trip in 2020 vonden we het weer verantwoord om te gaan. Met een nieuw reisschema. Eerst 10 dagen naar Lewis and Harris één van de Outer Hebridees ten westen van de highlands, daarna 10 dagen langs de noordwestelijke kust van het vasteland. Het eerste deel waren we met ons drieën: met Dory en Sten, mijn fotomaat. Vliegen vanuit Schiphol, via Glasgow naar Stornoway, de hoofdstad van Lewis en Harris. Op het vliegveld konden we een huurauto krijgen. Tien dagen met fantastisch weer, in die zin, dat er geen spatje regen is gevallen. Wel regelmatig zon, temperaturen van rond de 10 graden. Ondanks de noordelijke ligging ben ik zelfs op bewolkte dagen  door het zonlicht verbrand. Zelfs mijn handen, wat me nog nooit is overkomen.

Lewis en Harris bestaat uit twee delen: het noorden is Lewis, het zuiden met hogere bergen is Harris. Me werd verteld dat er twee duidelijk verschillende dialecten worden gesproken!

Op onze eerste dag zijn we naar de noordpunt gereden: the Butt of Lewis. Rotsige kusten. Het heeft een vuurtoren. Het is officieel het windigste plekje van Groot Brittannië. De hoge golven slaan tegen de rotsen en de meeuwen vinden het kennelijk een aantrekkelijke plek om te nestelen. Zou het een mooie plek zijn om goed te leren vliegen?






zaterdag 12 maart 2022

Het nationaal Park Drents-Friese Wold

 Ooit gehoord van het Nationaal Park Drents-Friese Wold? Wij tot voor kort niet. We zijn er afgelopen weekend geweest. Het ligt in het midden van de driehoek Assen, Heerenveen en Meppel, en ja, op de grens van Drenthe en Friesland. De onbekendheid is absoluut onterecht. Het is een prachtig bosgebied, met heidevelden en een zandverstuiving. Ongeveer zo groot als de Loonse en Drunense Duinen in Noord-Brabant, en minstens net zo mooi. Het is wel zo, dat de zandverstuiving een vogelrustgebied is, dus je mag er niet vrij in rondlopen. Maar er zijn prachtige wandelingen uitgezet, de bewegwijzering is uitstekend. 

We zijn er geweest op een trip, die ons ook bracht naar familie in Friesland, die we nooit eerder hadden gezien. Via stamboomonderzoek kwamen we hen op het spoor, en hebben we een afspraak gemaakt. Heel gek gevoel, dat je ineens kennismaakt met twee achternichten.

Hierbij wat impressies uit het Park.






zaterdag 5 februari 2022

Zeddam: bossen en mist

Begin januari zijn we voor een paar dagen naar Zeddam geweest. De belofte was dat het redelijk rustig weer zou worden, met af en toe zon. Welnu, rustig is het geworden: van de drie dagen dat we er zijn geweest, was het twee dagen dichte mist. En best wel koud. Maar ja, je zit er, dus je trekt er toch op uit.

Zeddam ligt aan de rand van het Bergherbos en ligt in het Montferland, net boven 's-Heerenberg in de Achterhoek. Het is een prachtig bos: meest gemengd naald- en loofbomen. Beetje wild, mooie paden, en stevige heuvels. In de foto's heb ik geprobeerd de sfeer vast te leggen.





De tweede dag hebben we gefietst in de mist, en ook daarvan heb ik foto's gemaakt. Mist maakt landschappen heel fotogeniek: onrustige achtergronden zijn niet te zien, en het geeft een heel rustige sfeer. Toch is het lastig om mooie composities te maken.





zaterdag 11 december 2021

Wolkenluchten

Bentwoud, Hazerswoude
Tijdens diverse uitstapjes let ik ook op de wolkenluchten. Regelmatig zie je in deze herfst spectaculaire plaatjes. De uitdaging is om die te fotograferen met ook iets van een interessante voorgrond. Hier een verzameling van wat ik de laatste tijd heb gemaakt. Meestal overigens met mijn telefoon. Klik op de foto voor een beeldvullende plaat.


Callantsoog


Bentwoud, Hazerswoude

Bentwoud, Hazerswoude

Callantsoog