Ribeauvillé, middeleeuws stadje in de wijnregio Elzas in Frankrijk

 

Onze reis naar de Eiffel kon begin mei niet doorgaan vanwege de slijmbeursontsteking in mijn heup. Daar was ik voldoende van hersteld om tweede helft juni naar de Elzas te gaan. We hadden een appartement in het middeleeuwse dorp Ribeauvillé. Dit ligt midden in de vele wijngebieden van de Elzas. Het dorp ligt tegen de Vogezen aan, en de wijngaarden liggen op de hellingen om zo veel mogelijk zon te vangen. Daarboven zijn overblijfselen van drie kastelen. Het gebied is erg populair bij ooievaars, en elk jaar komen ze hier nestelen. Deze setting heb ik geprobeerd te vangen in mijn foto's.

De doorgaande straat in Ribeauvillé

Doorkijkje in het dorp Riquewihr

Ik was voldoende mobiel om wandelingen van een paar uur te maken door de wijngaarden en de bosranden. inclusief steile hellingen op en af. Soms deden we dat in de avonduren, omdat de temperatuur regelmatig dik boven de dertig graden was.

Het kasteel Haut Königsbourg was nog intact, en werd bezocht door heel veel mensen. Voor ons te druk, maar we zijn wel er naar toe gegaan om van de uitzichten te genieten.

Ik had het al over de ooievaars. Er waren er veel. Ze liepen op straat en nestelden op schoorstenen van huizen. Eén kwam regelmatig staan op het dak van een huis tegen over ons appartement, en kon ik rustig fotograferen.

Zo recht van voren had ik nog nooit een ooievaar gezien; meestal kijk je tegen de vleugels aan; ik vond het een bijzondere aanblik. In de rechter foto vallen de uitgespreide tenen op bij het wegvliegen.

Natuur in de tuin en in Meijendel

 Na zes weken slijmbeursontsteking met hele beperkte mobiliteit vanwege de pijn, ben ik nu weer in opbouw. Dat betekent dat ik wat fotografie betreft, een tijdje alleen in mijn eigen tuin ben bezig geweest, maar nu ook weer wat wandelingen maak.

In de achtertuin hebben we een vogelhuisje dat door koolmeesjes is gebruikt. Leuk om foto's en een video te maken van het af en aan vliegen tijdens het broeden en tijdens het voeden van de kleintjes. De video laat vertraagde beelden zien; in werkelijkheid gaat alles "vliegens"vlug. (Mogelijk moet je twee keer klikken op de video voordat hij begint.)

In de achtertuin vliegt ook regelmatig een mini-vlindertje rond. Het is een muntvlindertje, die zijn eitjes op de muntplant legt. Maar hij bezoekt ook heel graag de bloemetjes van de bieslookplant. Het vlindertje is net zo groot als een hommel, dus zeg maar met een spanwijdte van een centimeter.

De voortuin is bezaaid (letterlijk en figuurlijk) met slaapmutsjes. De knaloranje kleur contrasteerde mooi met de blauwe lobelia's.

Een uitgebloeide paardenbloem is van dichtbij fascinerend.

In Meijendel kwamen we deze zandmeikever tegen. Hij maakte mooie acrobatische standjes tijdens het knabbelen aan een blaadje. Hij was niet alleen: er waren er een paar honderd op struiken verspreid over 50 bij 50 meter.

Ten slotte deze kale struweelroos.  Even schuin gedrukt, want dit is zijn volledige naam. Maar hij is veel mooier dan zijn naam. Ik heb er een echt formeel portret van gemaakt.

Vogels

In dezelfde tijd als de foto's van de ijsvogels heb ik ook foto's gemaakt van andere vogels. Deels in dezelfde Alphense omgeving, deels in de Groene Jonker in de buurt van Nieuwkoop. Vogels hebben een grote aantrekkingskracht op natuurfotografen, en waarschijnlijk ook op veel andere mensen. Er zijn altijd wel vogels in de buurt, ze zijn ongevaarlijk en altijd wel bezig met iets. En ze kunnen vliegen, wat wij niet kunnen, en daarmee zijn ze ook een symbool van vrijheid.

Om ze te fotograferen heb je meestal wel een telelens nodig, want de meeste vogels zijn best wel klein, en als je in hun buurt komt, hebben ze de neiging om weg te vliegen. Geduld is ook een goede zaak, want als je je een tijdje stil houdt, komen ze gemakkelijker weer terug. Eenmaal gefotografeerd kun je ze in alle rust bekijken. Ik ben geen speciale vogelfotograaf, maar vind het wel leuk om af en toe te doen.

Deze foto en de bovenste zijn gemaakt in de Groene Jonker. De bovenste foto vind ik erg fijn, omdat ook de rietgrond te zien is, waardoor je ziet dat ze laag vliegen. Bovendien hebben de twee ganzen net de omgekeerde vleugelstand.

Deze buizerd kwam op dezelfde plek even boven mijn hoofd cirkelen. Daardoor zag ik hem recht van onder en kon ik mooi de tekening van zijn verenkleed zien.

Bij deze familie gans moest ik ook weer geduld hebben en wachten tot ze niet meer van me af zwommen, maar weer terugkwamen.

Er komen steeds meer ooievaren. Deze is te gast bij de kinderboerderij en is geringd. 

Ook zilverreigers zie je steeds meer. Deze kwam ik tegen bij de Kromme Aar, een klein riviertje dat door Alphen stroomt. Deels door het Heempark, en dit stukje wordt steeds mooier.

Dit is een kwak. Het is een soort reiger, die vooral 's-nachts zijn voedsel zoekt. Vandaar zijn bijnaam nachtreiger.

Een saluerende kuifeend en een badderende fuut.

Aalscholver

Twee eksters.

NB. Door op een foto te klikken kun je ze schermgroot bekijken en verder inzoomen.

IJsvogels

 

IJsvogels zijn er in Alphen en omgeving elk jaar wel. Soms wat minder na een koude winter, en niet altijd op dezelfde plek. Ooit heb ik er één voorbij zien flitsen, maar verder had ik ze nog nooit gezien. En ze zijn zo mooi fel blauw en oranje gekleurd. Dus ik had het idee, dat ze fotograferen er wel niet van zou komen. Ja, je kunt een vogelhut huren en dan een halve dag wachten tot en of er één tevoorschijn komt. Op Internet zie ik eindeloos de meest spectaculaire foto's voorbij komen. Maar toen ik hoorde dat ze op een specifieke plek  waren gezien, die vanaf de weg goed te bekijken is, ben ik er toch op af gegaan. 

En ik was niet de enige. Altijd zaten er wel een paar te wachten en te fotograferen. Zolang het er niet te veel zijn, is dat wel handig, want meestal zit er dan iemand bij die er verstand van heeft. Zo begreep ik, dat ze een nest aan het maken waren in de wortelkluit van een omgevallen boom aan het water. Dat water is belangrijk, want ze leven voornamelijk van visjes.

Mijn zoomlens van 100 tot 400 mm brandpuntsafstand was net genoeg om een goede foto te krijgen met voldoende scherpte. Ik heb er één gezien, een mannetje, en die bleef heen en weer vliegen tussen de nestplek en zijn vissloot. Beide waren goed benaderbaar. 

Uiteindelijk was ik heel blij met de oogst. 

Voorjaar op de bosgrond

 

Deze week ben ik naar het Alphense Bospark gegaan. Eigenlijk op zoek naar mooie kersenbloesem. Nu, die was er niet te vinden, nou ja, een heel jong boompje waar ik niet veel mee kon. Maar op sommige plekken kleurde de bosgrond donkerblauw. Dus toen ben ik maar bij één van die plekken op de grond gaan liggen, en heb mijn macro-ringen tussen mijn camera en de lens gezet. Ik heb daar lekker een half uur gelegen (het was nog wel koud...) op zoek naar mooie beelden van de bloemetjes in combinatie met een interessante voor- en/of achtergrond. Hierbij de foto's waar ik wel happy mee ben. Als ik het goed heb zijn dit Oosterse sterhyacinten.

Katwijk aan Zee in (meest) zwart-wit

 

Onlangs heb ik een rondje door de duinen en het strand van Katwijk aan Zee gemaakt. Aan de noordkant. Het strand van Katwijk heeft meer variëteit dan veel andere stranden doordat delen opgehoogd zijn. Daardoor ontstaan bij voorbeeld lagunes en door de getijden verandert het landschap voortdurend. 

Ik had me voorgenomen om uiteindelijk zwart-wit beelden te maken. Zwart-witfoto's zijn vaak interessanter dan kleurenfoto's. De kleuren in foto's maken dat je heel snel het meeste in het beeld kunt duiden; in zwart-wit heb je dat niet, waardoor je meer het hele beeld bekijkt en meer details ontdekt. Kijk maar of je dat ook ervaart. 

Ik sluit met een kleurenfoto omdat het in die foto juist de bedoeling is dat je je snel kunt oriënteren, en je daarna concentreert op het onderwerp van de foto.

Mist

December en januari waren sombere maanden wat het weer betreft. Daardoor had ik weinig animo om er op uit te trekken om foto's te maken. Twee weken griep hielpen natuurlijk ook niet echt. Maar bij tijd en wijle was het ook mistig. En daar heb ik af en toe iets mee kunnen doen. Eén keer bevroor de mist op de plantjes. De foto's heb ik gemaakt in een mooi stukje natuur vijf minuten van huis: een stukje van de Kromme Aar, dat door het Heempark naast golfbaan Zeegersloot stroomt. 

De foto hieronder ziet er op het eerste gezicht gek uit. De foto staat eigenlijk ondersteboven. De oorspronkelijke foto staat er onder.