Kerstwensen

 Hallo beste bloglezers, 

Dank voor jullie belangstelling in de verhalen over mijn fotografie. Ik wens je fijne feestdagen en een creatief 2026.

Haastrecht landschappen en vogels

Met iPhone gemaakt

 We hadden gehoord, dat er bij Haastrecht veel spreeuwen zich verzamelden rond het natte gebied achter de molen. Ik heb al vaak foto's en video's gezien van grote spreeuwenwolken die zich door de lucht bewegen en allerlei verschillende vormen krijgen. Zeker wanneer er een roofvogel door de wolk heen vliegt. Dus dat wilden we zelf ook wel eens in levende lijve zien.

Die wolken van spreeuwen vormen zich voor zonsondergang, voordat ze neerstrijken om de nacht door te komen, en in de ochtend rond zonsopgang als ze weer op weg gaan. Wij kwamen er drie kwartier voor zonsopgang, het is een kwartiertje lopen naar de rietvelden waar ze neerstrijken. De zon scheen nog, en we maakten van de gelegenheid gebruik om nog wat mooie landschapsplaatjes te maken bij laag zonlicht. 

Met iPhone gemaakt

Ik had mijn grote Canon-camera bij me; maar ook mijn nieuwe iPhone17, die een sensor heeft met net zoveel pixels als de Canon. Daar begon ik mee. De bovenste foto, en deze hierboven maakte ik met de iPhone. De onderste twee zijn met mijn Canon gemaakt.

Met Canon gemaakt

Daarna begonnen de spreeuwen in grote wolken binnen te komen. Tot onze grote teleurstelling vlogen ze min of meer rechtstreeks de rietvelden in. De grote hoeveelheden spreeuwen die daarna nog invlogen deden hetzelfde. En ze kwamen er niet meer uit. Intussen ging de zon onder en kleurde de lucht violet. Met de molen op de achtergrond, kon ik nog wat plaatjes schieten. De laatste foto maakte ik met de molen erbij, plus nog een vlucht meeuwen.

Met Canon gemaakt

Fotografisch was de reis geslaagd, maar het spektakel bleef uit.

We ontvangen topfotograaf Eddo Hartmann in ons Parktheater

Zoals elk jaar haal ik vanuit fotoclub Alphoto een Nederlandse topfotograaf naar het Parktheater in Alphen aan den Rijn. Op zondag 23 november om 15:00 uur komt Eddo Hartmann ons vertellen over zijn bekend geworden projecten in binnen- en buitenland. De toegangsprijs bedraagt € 16,50 inclusief consumptie. Kaarten kunnen online worden gekocht via deze link.

Met zijn foto's onderzoekt Hartmann vaak de invloed van menselijke handelen op onze leefomgeving. Het project The Sacrifice Zone werd vorig jaar beloond met de prestigieuze Sony World Award. Hierin wordt veerkracht getoond van mensen die in Kazachstan leven in een gebied dat Rusland gebruikte voor kernproeven. Aan de gevolgen voor de lokale bevolking en het milieu werd niet gedacht. Vorig jaar won Hartmann ook de foto-opdracht Document Nederland van het Rijksmuseum. Die leidde tot het project Festival Frenzy waarin de cultuur van de Nederlandse festivals werd onderzocht. 

Hartmann begon zijn al 25 jaar durende carrière in de commerciële en redactionele fotografie. Hij publiceerde portretten en reportages in kranten en tijdschriften. Maar zijn belangstelling ging steeds vaker uit naar langlopende documentaire projecten. Zijn werk is wereldwijd veelvuldig bekroond, tentoongesteld en gepubliceerd in kranten en tijdschriften. Zijn foto's maken deel uit van zowel privé- als openbare collecties, wat hun betekenis in de hedendaagse kunst- en fotografiewereld weerspiegelt. 

Het optreden van Eddo Hartmann past in het streven van Fotoclub Alphoto om, in samenwerking met Parkvilla, jaarlijks een Nederlandse topfotograaf voor te stellen aan een breed publiek. Eddo Hartmann is de negende fotograaf die in dit kader over zijn werk komt vertellen. Sacha de Boer, voormalig fotograaf des Vaderlands Jan Dirk van der Burg, Ilvy Njiokiktjien, Klaas Jan van der Weij, Theo Bosboom, Eddy van Wessel, Govert de Roos en Ruben Smit gingen hem voor. 

Als de camera een te grote belasting is, rest de telefoon

 

De afgelopen maanden werd ik beperkt in mijn mogelijkheden om met de grote camera op stap te gaan. Met een ontsteking in mijn ellebooggewricht moest ik mijn arm rust geven. Dat betekende dat ik alleen kon fotograferen met mijn telefoon. Gelukkig kan je daar ook veel mee, ondanks de kleine sensor. En het voordeel van de kleine sensor is de grote scherpte-diepte, waardoor het hele beeld scherp is.

Elk nadeel heb z'n voordeel. Door mijn beperkingen ging ik weer over mijn fotografie nadenken. En één van mijn conclusies was, dat ik meer aandacht moet geven aan de lucht in combinatie met een landschap. En dit jaargetijde met de onstuimige luchten is bij uitstek geschikt om daar mee te oefenen.

Bij de bovenstaande en onderstaande foto's heb ik dat geprobeerd in de praktijk te brengen. Beide zijn gemaakt aan het strand van de Langevelder Slag. In de foto boven leidt de vloedlijn precies naar de basis van de donkere wolk boven de horizon.

In deze foto krijgen de twee gelijkvormige wolken alle aandacht boven een reepje zee en dito strand.

Hieronder twee foto's van mijn favoriete duinbossen van Meijendel bij Wassenaar. Hierbij heb ik extra gelet op de compositie van voor- respectievelijk achtergrond. Beide foto's zijn ook gemaakt met mijn iPhone.

Diverse natuurfoto's

 

De afgelopen maand heb ik op diverse locaties gefotografeerd zonder een uitgebreide serie te maken. Dus in dit eerste bericht na de trip naar de Elzas eind juni, laat ik diverse foto's zien.

Bovenstaande foto maakte ik op het strand van Katwijk. een mooi gekleurde kwal, die de zee op het strand heeft gedeponeerd en daar heeft achtergelaten, waarna de zee zich weer teruggetrokken heeft. Ik kreeg een associatie met het spreekwoord dat begint met "de zee geeft....". Opgnomen met een groothoeklens, zodat zowel de kwal als de teruggetrokken zee zichtbaar zijn en het verhaal kunnen vertellen.

De foto hierboven en onder zijn gemaakt in het Park Te Werve in Rijswijk. Niet toegankelijk voor het publiek, vroeger eigendom van de Shell. Een prachtig park met een plas en een villa. Deze boom creëerde een prachtige paraplu, waaronder een meerkoet een mooi plekje vond. Door het tegenlicht komt het lichte groen mooi tot uitdrukking.

De foto hieronder maakt ik, omdat ik de tegenstelling van het jonge groene struikje  tussen de grote oude dikke bomen wel leuk vond. Ook hier ietwat in het tegenlicht.

Naast de Nieuwkoopse Plassen ligt een natuurgebied dat Lusthof De Haeck heet. Mooi bossig en met brede sloten en plassen. Opvallend was de grote hoeveelheid waterlelies in bloei. Even buiten het gebied kwam een ooievaar langs scheren.

Onder Nootdorp ligt de Dobbeplas. Ik was er nooit geweest, en het was enigszins een teleurstelling. Je kunt om de plas heen lopen, bij wijze van spreken zonder de plas te zien: overal groeit twee meter hoog riet. Op een bruggetje vond ik een mooie reflectie van de waterige zon in het water, en daarachter verschalkte een reiger een visje.

Een andere plek waar ik nog nooit was geweest is de Oegstgeestse Polders. Twee plassen met daaromheen zeeën van bloemen. Echt een aanrader voor een prachtige wandeling. 

Het kleine gele bloemetje stond mooi vrij tegen de grote plas op de achtergrond. Datzelfde eigenlijk voor de roze bloem.

Deze Amerikaanse rivierkreeft is een plaag voor dijken en wateroevers, maar ook een populaire prooi voor vogels. Deze was een schaar kwijtgeraakt.

In deze plas huisde ook een groep lepelaars. Ze waren overwegend aan het toilet maken, en af en toe ook even slepend door het water op zoek naar gezonde groente.

Ribeauvillé, middeleeuws stadje in de wijnregio Elzas in Frankrijk

 

Onze reis naar de Eiffel kon begin mei niet doorgaan vanwege de slijmbeursontsteking in mijn heup. Daar was ik voldoende van hersteld om tweede helft juni naar de Elzas te gaan. We hadden een appartement in het middeleeuwse dorp Ribeauvillé. Dit ligt midden in de vele wijngebieden van de Elzas. Het dorp ligt tegen de Vogezen aan, en de wijngaarden liggen op de hellingen om zo veel mogelijk zon te vangen. Daarboven zijn overblijfselen van drie kastelen. Het gebied is erg populair bij ooievaars, en elk jaar komen ze hier nestelen. Deze setting heb ik geprobeerd te vangen in mijn foto's.

De doorgaande straat in Ribeauvillé

Doorkijkje in het dorp Riquewihr

Ik was voldoende mobiel om wandelingen van een paar uur te maken door de wijngaarden en de bosranden. inclusief steile hellingen op en af. Soms deden we dat in de avonduren, omdat de temperatuur regelmatig dik boven de dertig graden was.

Het kasteel Haut Königsbourg was nog intact, en werd bezocht door heel veel mensen. Voor ons te druk, maar we zijn wel er naar toe gegaan om van de uitzichten te genieten.

Ik had het al over de ooievaars. Er waren er veel. Ze liepen op straat en nestelden op schoorstenen van huizen. Eén kwam regelmatig staan op het dak van een huis tegen over ons appartement, en kon ik rustig fotograferen.

Zo recht van voren had ik nog nooit een ooievaar gezien; meestal kijk je tegen de vleugels aan; ik vond het een bijzondere aanblik. In de rechter foto vallen de uitgespreide tenen op bij het wegvliegen.

Natuur in de tuin en in Meijendel

 Na zes weken slijmbeursontsteking met hele beperkte mobiliteit vanwege de pijn, ben ik nu weer in opbouw. Dat betekent dat ik wat fotografie betreft, een tijdje alleen in mijn eigen tuin ben bezig geweest, maar nu ook weer wat wandelingen maak.

In de achtertuin hebben we een vogelhuisje dat door koolmeesjes is gebruikt. Leuk om foto's en een video te maken van het af en aan vliegen tijdens het broeden en tijdens het voeden van de kleintjes. De video laat vertraagde beelden zien; in werkelijkheid gaat alles "vliegens"vlug. (Mogelijk moet je twee keer klikken op de video voordat hij begint.)

In de achtertuin vliegt ook regelmatig een mini-vlindertje rond. Het is een muntvlindertje, die zijn eitjes op de muntplant legt. Maar hij bezoekt ook heel graag de bloemetjes van de bieslookplant. Het vlindertje is net zo groot als een hommel, dus zeg maar met een spanwijdte van een centimeter.

De voortuin is bezaaid (letterlijk en figuurlijk) met slaapmutsjes. De knaloranje kleur contrasteerde mooi met de blauwe lobelia's.

Een uitgebloeide paardenbloem is van dichtbij fascinerend.

In Meijendel kwamen we deze zandmeikever tegen. Hij maakte mooie acrobatische standjes tijdens het knabbelen aan een blaadje. Hij was niet alleen: er waren er een paar honderd op struiken verspreid over 50 bij 50 meter.

Ten slotte deze kale struweelroos.  Even schuin gedrukt, want dit is zijn volledige naam. Maar hij is veel mooier dan zijn naam. Ik heb er een echt formeel portret van gemaakt.