zaterdag 9 maart 2019

Terug naar Den Haag

Eerder heb ik twee foto's laten zien van de skyline van Den Haag bij avond, in het zogenaamde blauwe uurtje: een kwartier tot drie kwartier na zonsondergang. Onlangs ben ik nog een keer terug gegaan, en heb opnieuw foto's gemaakt.

Centraal Station. 1 sec bij f/13 en ISO 100; 17 mm brandpuntsafstand


Utrechtse Baan, A12. 1 sec bij f/14 en ISO 31; 20 mm brandpunt. Meerdere foto's gecombineerd. 

Hoogbouw rond Centraal Station, gezien vanaf het Malieveld.
10 sec bij f/13 en ISO 100; 29 mm.
10 sec bij f/13 en ISO 100; 35 mm.



zaterdag 2 maart 2019

High key en Low key portretten

Vanuit de fotoclub zijn sessies georganiseerd voor het maken van portretten in een studio-omgeving. Eén van de leden heeft zijn studio hiervoor beschikbaar gesteld, compleet met flitsers, diverse achtergronden, en een tutorial voor diverse belichtingstechnieken. De nadruk lag op deze belichtingstechnieken.

Bij Rembrandlicht heb je belichting op het gezicht schuin van voren, zodanig dat je net een beetje licht hebt op de schaduwkant van het gezicht. Bij vlinderlicht heb je licht recht van voren net boven de camera, waarbij de onderkant van het gezicht een beetje bijgelicht wordt om sterke schaduwen te voorkomen. Omdat hierbij de meeste oneffenheden van de huid niet zichtbaar zijn, wordt het ook wel glamourlicht genoemd.

Verder kun je high key foto's maken; dit is een term afkomstig uit de filmwereld, waarbij de hele setting licht is: mensen en kleding, en achtergrond. Bovendien wordt de foto ook een beetje overbelicht. Soms worden wel enkele donkere accenten gecreëerd, zoals hier bij voorbeeld bij één van de portretten, die ik maakte. Door de ogen donkerder te houden, wordt daar sterk de aandacht op gevestigd.






Het tegengestelde is natuurlijk low key, een techniek die heel veel portretfotografen gebruiken. Hierbij een paar extreme voorbeelden, waarbij alleen een streep of lijn van het gezicht worden belicht. De nadruk licht dan volledig op het profiel van het model.
De laatste foto is een detail van de foto daarvoor. Als je op de foto klikt zie je de prachtige details heel goed.





















donderdag 21 februari 2019

Zwart-wit foto's kleur geven


























Oude zwart-wit foto's kleur geven wordt door sommige bedrijven aangeboden. Dan wordt met de hand de foto ingekleurd, waarna er weer een foto van werd gemaakt. Alternatief: een digitale kopie openen in Photoshop, en daar met de hand alles inkleuren. Veel werk in beide gevallen dus.

Dat moet tegenwoordig anders kunnen, werd gezegd, en er is een algoritme ontwikkeld, dat is gevoed met miljoenen foto's. Het algoritme heeft geleerd wat voor kleuren voorwerpen, landschapselementen en mensen hebben. Om de wereld er kennis mee te laten maken is dat algoritme beschikbaar gemaakt, en wel op de website https://colourise.sg/. Je kunt een zwart-wit foto uploaden, en het algoritme kleurt hem in. Het resultaat kun je weer downloaden.




























Of het handig werkt voor oude foto's is een vraag. De foto moet wel duidelijk zijn en duidelijk herkenbare elementen bevatten, anders wordt het min of meer grijs gelaten, of krijgt het de kleur van de omgeving. Maar wel leuk om eens zelf te proberen. Ik heb het gedaan met een paar foto's die ik eerst zwart-wit heb gemaakt.

Anderzijds heeft iedereen wel eens een foto met een lelijke kleurzweem of zo. Die kun je dan zwart-wit maken en in laten kleuren. Eventueel kun je hem dan zelf weer verder bewerken.

zaterdag 9 februari 2019

Expositie Schoutenhuis

In het Schoutenhuis in Alphen aan den Rijn is deze maand een expositie te zien van mijn foto's gemaakt in de Dolomieten. Een selectie van 7 foto's is opgehangen in het restaurant. Iedereen die in Alphen woont of er komt is van harte welkom om onder het genot van een drankje en/of hapje de foto's te komen bekijken. De foto's hangen er tot en met 28 februari. Het Schoutenhuis is te vinden in de Julianastraat 4 in Alphen. Het is open van dinsdag tot en met zaterdag van 10.00 uur tot 16.00 uur.


zaterdag 2 februari 2019

Abstracten op de Zandmotor bij Kijkduin

Met de fotoclub ben ik naar de Zandmotor geweest. Dat is een extra verbreed stuk strand bij Kijkduin onder Den Haag. Het idee is dat dat strand zichzelf in stand kan houden door de werking van de getijden, stromingen en wind. De hoop is dat er geen afslag van de duinen plaats vindt, en dat er niet heel frequent zand opgespoten hoeft te worden.




Dat brede stuk strand wordt bij hoog water overspoeld en ligt bij laag water droog. Daardoor ontstaan allerlei patronen in het zand, en op de rand met het water. Die patronen nodigden mij uit om daar foto's van te maken. En



sommige foto's nodigden mij uit om er verder mee te werken. Twee foto's heb ik omgezet in het negatieve; dan wordt licht donker en omgekeerd, en kleuren worden omgezet in hun complementaire kleur. Oranje wordt blauw en blauw wordt oranje. Dat werkt vervreemdend en kan daardoor mysterieuze beelden opleveren. Links is het oorspronkelijke beeld, rechts in negatief.



zaterdag 26 januari 2019

Skyline van Den Haag bij avond

Foto op het Plein gemaakt in Den Haag. 3 sec bij f/13 en 100 ISO.

De winter is bij voorkeur de tijd om avondfoto's in de stad te maken. Als het donker wordt is de werkdag nog niet voorbij en gaan de lichten aan in kantoren en winkels. Alleen in de meeste woningen gaan de lampen later aan.

Ik had al een tijd in gedachten om de skyline van Den Haag te fotograferen. Ik had mooie foto's van anderen gezien, en omdat ik opgegroeid ben in Den Haag, wilde ik die foto's ook zelf gemaakt hebben en in mijn verzameling hebben.
Vorige week ben ik dus op pad gegaan. Na wat heen en weer lopen besloot ik op twee locaties een foto te maken. Dat lijkt overzichtelijk, maar het mooiste tijdstip is het blauwe uurtje; en dat duurt eigenlijk maar tussen een kwartier en een half uur. Voor die tijd is het te licht, en komen de lampen niet mooi uit, en later is het zo donker, dat je alleen nog maar die lampen ziet. Dus twee locaties is ook het maximum.

Eerst had ik me geïnstalleerd op het Plein, en terwijl ik alles opgesteld had wachtte ik het beste licht af. Intussen werd vlak achter me een Kamerlid van de SP voor de televisie geïnterviewd over de laksheid van de regering in het herstellen van de schade van de aardbevingen in Groningen.

Korte Voorhout en Koningskade. 6 sec bij f/18 en ISO 500. 
Toen ik mijn foto gemaakt had, ben ik snel gelopen naar de andere locatie: de brug van het Korte Voorhout naar de Koningskade. Daar was ik nog net op tijd voordat het te donker werd.

Beide foto's zijn samengesteld uit meerdere foto's die aan elkaar geplakt zijn. Het resultaat is dat beide foto's ongeveer 100 megapixel groot zijn. Groot genoeg om een scherpe afdruk te maken van meerdere meters groot.

NB. Lekker groot bekijken door op de foto te klikken.

zaterdag 22 december 2018

Fijne feestdagen

Al mijn bloglezers wens ik hele fijne feestdagen en begin van het nieuwe jaar.


Fotoalbum Dolomieten

De afgelopen weken heb ik foto's laten zien van mijn trip naar de Dolomieten. Verdere foto's staan in mijn album, dat je hier kunt bekijken (als je in het album klikt op één van de foto's kun je alle foto's schermgroot bekijken).

zaterdag 15 december 2018

Maanbeschenen landschappen

Fort Bragg, Californië. 10 sec bij f/8 en ISO 800, brandpuntsafstand 35mm.
Tijdens de reis door de Dolomieten kwamen we op het idee om een foto te maken van een landschap dat door de volle maan wordt beschenen. Tijdens een reis door Amerika had ik dat een keer gedaan, en die foto, hierboven, vond ik best intrigerend. Later heb ik meer foto's gezien, die bij maanlicht waren genomen, en die ik ook erg fraai vond.

Dus toen we volle maan hadden, en een onbewolkte lucht, zochten we een plek, die in het donker goed te bereiken was en een aardige compositie bood. De zon ging om half 8 onder, en we gokten, dat het zonlicht na half 9 geen rol meer zou spelen. Dus rond die tijd, en na een eenvoudige, doch voedzame maaltijd, zijn we er naar toe gegaan. Temperatuur rond het vriespunt. Een beetje experimenteren met de belichting, en het standpunt, hoge ISO kiezen om voldoende licht te vangen. Het resultaat was een perfect belichte foto. In de nabewerking heb je dan de keus. Zoals de foto hier te zien is, is hij iets lichter dan toen we er waren. Daardoor kun je wel alle details goed zien.

Passo Sella, rechts de Langkofel. 15 sec, f/5,6 en ISO 3200. Brandpuntsafstand 22 mm.


Unieke foto maken op afgelegen plek



1/8 sec bij f/16 en ISO 100. Brandpuntsafstand 16 mm.

Tijdens onze tocht door de Dolomieten zijn we naar een plek gegaan, waarvan we in een boek een foto hadden gezien. Om daar te komen zijn we eerst een bergpas opgereden, de Passo Rolle. Aangekomen hebben we de omgeving verkend en wat foto's gemaakt. Maar de plek die we zochten vonden we niet. Toen we doorreden naar een volgende plek, zagen we ineens een weggetje, onverhard, dat verder de bergen in liep. Op de terugweg, toen we weer over de pas kwamen, zijn we dat weggetje opgereden. Tien minuten verderop kwamen we inderdaad op de plek die we zochten. Daar hebben we deze prachtige foto gemaakt, na een uurtje wachten op het rode licht van de zonsondergang en een ogenblik windstilte op het water. Heel blij. Maar het gevoel dat we een unieke foto hadden gemaakt, was door de aanwezigheid van een hele kudde fotografen toch wel een beetje verdwenen...

maandag 10 december 2018

De drie kantelen van de Dolomieten

De Dolomieten zijn bekend door hun kale bergpieken en bergformaties. De meeste zijn per voet goed te bereiken vanaf hoge parkeerplaatsen. Met goed bedoel ik wel via stevige wandelingen van 1 tot 2 uur met honderd of tweehonderd hoogtemeters. Eén van de bekendste formaties is de Drei Zinnen, vertaald de drie kantelen, de Italiaanse naam is Tre Cime di Lavaredo.






We zijn er naar toe gelopen, en deels er omheen . Onderweg kom je langs een hut, de Rifugio (schuilhut) de Lavaredo, ook op de eerste foto te zien. Bij de tweede foto lag ons eindpunt. Het was goed weer, maar nadat de zon achter de toppen verdween, werd het koud, en begon de mist op te trekken, zie de derde foto. In de verte zie je de volgende refugio, de Drei Zinnenhütte. In het halfduister, en door de mist zijn we terug gelopen naar de auto.



Op de laatste foto zijn de Drei Zinnen ook te zien, maar nu vanaf een afstand. Ook hier hebben we een uur geklommen naar een bergtop om dit uitzicht te zien. Om de locatie enigszins aan te geven: tussen waar we stonden en de Drei Zinnen loopt door het dal de hoofdweg naar Cortina d'Ampezzo.





vrijdag 30 november 2018

Spiegelingen in het landschap van de Dolomieten

Zoals eerder verteld geven reflecties in foto's altijd iets extra's. Kennelijk vinden we dergelijke symmetrieën in een foto aantrekkelijk. Hierbij enkele foto's uit mijn reis in de Dolomieten.