maandag 18 mei 2020

Dubbelbeelden

Afgelopen maandag heb ik weer een livestream verzorgd voor de fotoclub Alphoto. Deze keer hebben leden foto's ingezonden met dubbelbeelden, en die heb ik gepresenteerd. Er zijn twee manieren om dubbelbeelden te maken; de eerste is om met de camera twee foto's te maken in hetzelfde beeld. Niet alle camera's kunnen dat. Bij sommige camera's kun je het eerste beeld bekijken, terwijl je het tweede beeld aan het zoeken bent. Dan zie je precies wat je maakt. Bij andere camera's kun je het eerste beeld niet zien als je bezig bent met het tweede beeld, dan moet je dus een beetje gokken. Het resultaat is altijd dat je twee beelden in zijn geheel door elkaar ziet.

Als het in de camera niet lukt, dan kun je ook twee beelden in Photoshop met elkaar combineren. In dat geval kun je ook een deel van één van de beelden weghalen. Dan is het eigenlijk niet meer een zuiver dubbelbeeld, maar is het een montage geworden.



Hier kun je drie beelden zien, die ik zelf had gemaakt. De bovenste foto laat een man zien, die wandelt in een bos van bloeiend mos. De mos groeit op het muurtje van mijn tuin en de bloeiwijzen zijn ongeveer een cm hoog. De combinatie met de man levert een vervreemdende combinatie.

Het tweede beeld vertelt het verhaal van de Hollandse tulpenteelt.

Het derde beeld is een combinatie van twee foto's, die als het ware met elkaar zijn vermenigvuldig in Photoshop. Het levert een beeld op dat mij op de een of ander manier aanspreekt.
Als je op deze link klikt, zie je bijdragen van de andere leden van de fotoclub.

NB. Klik op de foto's om ze groot te bekijken.


vrijdag 1 mei 2020

Vanwege de lockdown de tuin weer ingedoken


1/500 sec bij f/5 en ISO 100, 90mm macrolens

Ja, nog maar eens in de tuin gezocht naar macro-mogelijkheden. De tuin staat heerlijk in de bloei, zie de foto van de kamerbrem, de deutzia, de roos, de tulpen. En ja, letterlijk ben ik toen de tuin ingedoken. Plat op mijn buit, camera bijna op de grond. Geconcentreerd op het blauwe steenzaad, Lithodora. Zoekend naar een geïsoleerd bloemetje, met andere op de voor- of achtergrond. Zoekend naar het beste diafragma: open voor een mooie achtergrond, dichter voor voldoende scherptediepte bij het bloemetje, Een dag later ben ik wel blij met de resultaten. NB. Klikken op de foto maakt ze mooi groot op je scherm.


1/50 sec bij f/10 en ISO 180

1/400 sec bij f/3,5 en ISO 100


1/320 sec bij f/5 en ISO 100


1/50 sec bij f/8 en ISO 125





zaterdag 4 april 2020

Live uitzending voor Fotoclub



Afgelopen maandag heb ik voor het eerst een livestream via YouTube opgezet. Het idee kwam eigenlijk tot stand, omdat ik twee presentaties voor andere fotoclubs niet door zag gaan; toen kwam de gedachte op om dat dan met een video-stream te gaan doen. Heb ik niet gedaan, maar wel voor mijn fotoclub Alphoto 



Vervolgens was de vraag: maar hoe dan? Ik had er totaal geen ervaring mee. Je kunt rechtstreeks via YouTube een uitzending verzorgen, maar dan kun je verder niets laten zien van PowerPoint, etc. Via zoeken op Internet vond ik Open Broadcaster Software, ofwel OBS, en het is gratis. Geïnstalleerd en wat video’s bekeken, en langzamerhand begon ik te begrijpen hoe het werkt. Voor de verbinding tussen OBS en YouTube maakte ik gebruik van de kennis bij mijn dansclub, die een live-uitzending rechtstreeks via YouTube gingen organiseren. Zoals gezegd tijdens de uitzending, had ik nog een oude webcam, een nog oudere microfoon, en een wit doek, dat ik ooit als achtergrond voor portretfoto’s heb gebruikt. Vervolgens heel veel testen gedaan, en uiteindelijk kwam de uitzending er aan.

Het is een gekke ervaring: je praat naar de camera toe, maar je ziet niemand. Dus ik probeerde toch dat gevoel van de aanwezigheid van anderen op te roepen, en gaandeweg ging het wat gemakkelijker. Het was erg leuk en stimulerend voor mij dat er flink gechat werd, dat versterkte het gevoel van samenzijn. Er waren 35 mensen die live gekeken hebben, en ook hebben mensen naderhand de uitzending bekeken.

zaterdag 22 februari 2020

Ankeveense Plassen


1/100 sec bij f/16 en ISO 720; 120 mm brandpuntsafstand. Vanaf statief.


Met leden van de fotoclub heb ik de Ankeveense Plassen bezocht. Startpunt was 's-Graveland bij Natuurmonumenten. Ik kon twee kanten op: de landhuizen met parken er om heen, of de landen van de Ankeveense Plassen. Dat laatste heb ik gekozen. Eigenlijk was er niet zo veel te beleven, maar ik heb twee foto's gemaakt, waar ik wel degelijk blij mee ben. Dat zijn deze twee. Vooral de bovenste foto is de moeite waard om op te klikken zodat je hem full screen kunt bekijken.


1/125 sec, bij f/11 en ISO 220. 98mm

maandag 10 februari 2020

Tussen de tulpen

1/50 sec bij f/8, ISO 900. Brandpuntsafstand van 90mm

Soms kijk ik naar een bos bloemen in een vaas thuis, en krijg ik opeens zin om daar foto's van te maken. Macrolens op de camera gezet. En dan zoeken naar mooie kleuren en composities. De zon scheen door de bloemen heen, wat vaak voor mooie effecten zorgt. Ook een beetje gespeeld met het diafragma, waarmee ik de scherptediepte bepaalde. Hierbij mijn oogst





1/50 sec bij f/11 en ISO1000


1/125 sec bij f/5,6 en ISO 560

zaterdag 28 december 2019

Kunstmatige intelligentie in de fotografie: kitsch of kunst?



Je ziet hier twee foto’s, die min of meer het zelfde zijn. Iets ander standpunt, iets andere tijd, waardoor het licht en de wolken veranderd zijn. De foto’s tonen een watervalletje in de Rosa Glen op het Schotse eiland Arran. Gemaakt tijdens mijn trip van eind september.





Waarom laat ik ze allebei zien? Omdat ze heel verschillend gemaakt zijn. De ene foto is gemaakt met mijn Nikon D810 spiegelreflexcamera met 16-35 mm zoomobjectief; een lange sluitertijd gebruikt van twee seconden om het effect van de witte sluiers te krijgen en een gevoel van beweging te creëren. Om de rest wel scherp te krijgen heb ik mijn camera gezet op mijn koolstofvezel driepootstatief, zodat deze goed stil gehouden wordt.

Dan de andere foto: gemaakt met mijn telefoon, uit de hand, een beetje stabiel gehouden gedurende 5 seconden, en gebruik makend van de Spectre app.

Je zou verwachten, dat je verschil ziet tussen de foto gemaakt met de dure en zware apparatuur, en die gemaakt met mijn telefoon. Maar welke foto is nu gemaakt met welke camera? Aan het eind van deze post kun je het antwoord vinden.

Hoe is het nu mogelijk, dat je een dergelijke foto kan maken met je telefoon? Het antwoord is: kunstmatige intelligentie. De telefoon maakt in die paar seconden enkele honderden foto’s met korte sluitertijden. De software waarmee Spectre is gemaakt, heeft miljoenen foto’s met lange sluitertijden van goede fotografen geanalyseerd, en geleerd, waarom die lange sluitertijden worden gebruikt. Onder andere voor waterstromen. (Ook voor wolkensluiers, voor lichtstrepen in het donker van bewegende lampen, en voor het laten verdwijnen van mensen op straat of plein.) Spectre pakt voor de stilstaande delen van het landschap één van de foto’s, en voor de bewegende delen, hier dus het water, worden de beelden gecombineerd. Dat kan nadat alle foto’s onderling precies zijn uitgelijnd. [NB. Hetzelfde resultaat kan overigens met de dure apparatuur ook worden verkregen: maak met je dure spiegelreflexcamera meerdere opnamen, bij voorbeeld tien tot vijftien, en combineer ze in Photoshop met behulp van statistische analyses et voilà: een vergelijkbaar resultaat.] Tussen twee haakjes: de Spectre app is gratis….

De meeste mensen die dit zien zijn eerst verbijsterd. Maar na de uitleg maakt de verbijstering plaats voor een ongemakkelijk gevoel. Ze vragen zich af, wat dan nog de eigen inbreng is: je drukt op de sluiterknop, en de telefoon en de software, met de kennis van miljoenen andere fotografen creëert de foto. Dat is naar mijn mening de gebruikelijke reactie als menselijk kunnen vervangen wordt door machines. Zoals ook bij de overgang van filmrolletjes naar digitale sensoren: geen ontwikkelkunde en afdrukkunde meer nodig; “nu kan iedereen goede foto’s maken!”. De uitdaging voor fotografen is: ontdek wat je met de nieuwe technologieën kunt, en creëer daarmee niet alleen eenvoudig een kopie van wat je met de oudere techniek ook kon, maar creëer nieuwe beelden, die je eerder niet kon maken. Dus om nieuwe kunst te maken; wat eens kunst was, loopt het risico kitsch te worden. Het wordt echt interessant, als deze nieuwe apps worden gecombineerd met de nieuwe generatie systeemcamera’s. Want de kwaliteit van de beelden van telefooncamera’s is toch beperkt.

O ja: welke foto is nu met welke camera gemaakt? De bovenste foto is met mijn iPhone gemaakt.


zaterdag 21 december 2019

De feestdagen: terug kijken en vooruit kijken



Deze periode nodigt altijd uit om naar achteren en naar voren te kijken. Het afgelopen jaar hebben we een aantal goede vrienden verloren. Ook buitenlandse. Naarmate we ouder worden, gebeurt dat natuurlijk vaker, maar het overkomt je ook in golven. We zullen ze missen, en we denken met extra warmte aan de partners en familie.

Wat mijn fotografie betreft, zijn er veel mooie dingen gebeurd. Mijn Alphense foto's hangen op groot formaat nu in diverse gebouwen in Alphen. Ook worden ze gebruikt voor rouwkaarten. Daar ben ik trots op, en blij dat de foto's anderen blij maken. Ik ben begonnen met één-op-één coaching, waarbij ik anderen op continu basis help bij verdere ontwikkeling van hun fotografie. Ik maak mensen blij door hun foto's te verfraaien of aan te passen. Met de fotoclub hebben we mooie dingen georganiseerd, van een optreden van Sacha de Boer in Parkvilla tot een reis van een week naar Schotland.

De keerzijde van al dit moois, is dat ik weinig nieuwe foto's heb kunnen maken. Zeker omdat ik ook op andere vlakken extra activiteiten heb ontplooid. En daar ligt dus voor mij de uitdaging voor volgend jaar. Sommige zaken ga ik afbouwen, zodat er tijd beschikbaar komt om mijn eigen fotografie naar een hoger niveau te tillen. Lekker bezig zijn met het fotograferen. Mogelijk ga ik een nieuwe camera kopen: een systeemcamera. Waarschijnlijk van Nikon of Sony, dat hangt af van de ontwikkelingen. Dan kan ik ook weer wat leuke blogposts schrijven.

Met Dory wensen we je fijne feestdagen, en het beste voor het komende jaar.

zaterdag 9 november 2019

Jubileum: 50ste foto verkocht via Shutterstock: maar echt rijk word ik er niet van....

Gairloch, Schotland
In de zomer van 2018 ben ik begonnen met foto's aan te bieden op het foto stockbureau Shutterstock. Onlangs heb ik voor de 50ste keer een foto verkocht.

Met name het bedijfsleven maakt gebruik van Shutterstock om foto's te vinden voor een website of een tijdschrift etc.

Destijds heb ik er een bericht over geschreven op mijn Facebook-pagina.  Dat eindigde met de zin: "Laat nu het geld maar binnen stromen!".



Vaison-la-Romaine, Frankrijk
Wat is het geval? Meestal ontvang ik per verkochte foto 25 dollarcent. De teller staat nu op 23,51 dollar. Ze beginnen uit te betalen nadat er 35 dollar is verdiend. Dus misschien dat ik in de loop van 2020 voor het eerst iets van geld ga krijgen. Als je dan weet dat er best wel tijd gaat zitten in het plaatsen van een foto met een titel en trefwoorden, dan begrijp je dat ik dit doe, omdat ik er lol in heb dat ergens in de wereld iemand mijn foto's gebruikt.
Lesbos, Griekenland

Mijn mooiste foto's zet ik er niet op; die gaan naar Werk aan de Muur, waar de inkomsten per foto honderd keer zo hoog zijn. Dus voornamelijk foto's die gebruikt kunnen worden als illustratie bij een verhaal. Dat kan toeristisch zijn, of over emoties gaan, enzovoorts. Hier geef ik een aantal voorbeelden van foto's die verkocht zijn.



Californië
Seattle, Washington State



zondag 3 november 2019

Rouwkaarten



















Onlangs kreeg ik een verzoek van een uitvaartzorgorganisatie om foto’s te leveren van Alphen en omstreken. Zij willen klanten die mogelijkheid bieden bij hun keuze voor rouwkaarten. Zij hadden al bij een paar andere fotografen geïnformeerd maar vonden niet helemaal wat ze zochten. Nadat ik hun een album met foto’s had laten zien waren ze heel enthousiast: precies wat we zoeken!
Ook vroegen ze of ik de foto’s een beetje kon bewerken, zodat ze een specifieke sfeer weergeven. Bovendien de mogelijkheid van staande, liggende en vierkante varianten.
Hier twee voorbeelden van een originele foto en één van de verschillende varianten. De zorgorganisatie was er blij mee.



zaterdag 12 oktober 2019

Sacha de Boer vertelt in Alphen


Vanuit mijn functie als voorzitter van de Alphense fotoclub Alphoto heb ik Sacha de Boer uitgenodigd om naar Alphen aan den Rijn te komen. Zij zal in het Parktheater foto's laten zien en vertellen over haar avonturen als fotograaf. Kom je ook?


In 2013 stopte Sacha de Boer met haar werk als nieuwslezeres van het NOS-Journaal en besloot zij zich helemaal te wijden aan haar oorspronkelijke beroep van fotografe. Over dat werk komt zij op zondag 24 november op uitnodiging van Fotoclub Alphoto vertellen in het theater van Parkvilla in Alphen. Sacha de Boer laat daarbij tientallen foto's zien uit haar rijke oeuvre.


Haar optreden past in het streven van Fotoclub Alphoto om jaarlijks een bekende fotograaf voor te stellen aan een breed publiek. Daartoe is een samenwerkingsverband aangegaan met Parkvilla.  Sacha de Boer is de tweede fotograaf die in dit kader over haar werk komt vertellen. Vorig jaar presenteerde Alphoto de kersverse fotograaf des Vaderlands, Jan Dirk van der Burg.

De fotolezing van Sacha de Boer begint om 15.00 uur. Zij laat zien dat ze als fotografe niet in één hokje is te duwen. Ze maakt portretten én stillevens, maar fotografeert met evenveel plezier en toewijding de gerechten van sterren kok Jacob Jan Boerma; wat de populaire kookboeken Down to Earth en Back to Basics opleverde.

In Parkvilla getuigt Sacha de Boer van haar passie voor fotografie. Zij vertelt over haar werkwijze bij de reportages voor National Geographic en voor niet van overheidsgeld afhankelijke maatschappelijke organisaties. En ze vertelt over de avonturen die zij daarbij beleefde. Verder maakt zij een zijstapje naar de fotosessies voor de kookboeken.
Na afloop is er gelegenheid om één van haar kookboeken te kopen en te laten signeren.

Over haar werk zei Sacha de Boer onlangs in een tv-interview: "Het is moeilijk om te zeggen wanneer een foto geslaagd is. Het is wel te beredeneren, maar allereerst voel ik het dat het geslaagd is. Pas later zie je het bijvoorbeeld omdat er mooie lijnen in de foto zitten of dat je in een bepaalde richting wordt getrokken waar je naar moet kijken. Dat zijn dingen die je niet altijd kunt beredeneren op het moment dat je de foto maakt. Dat zie je pas achteraf. Je ziet meer als je er rustig naar kunt kijken."

De toegangsprijs bedraagt € 12,50, inclusief consumptie;
Kaarten kunnen online worden gekocht op: https://www.parkvilla.nl/theater/269/Sacha_de_Boer/

zaterdag 24 augustus 2019

Kan je een foto meer pixels geven?

Herken je deze situatie? Je hebt een foto gemaakt met je telefoon en je vindt hem zo leuk, dat je hem wel aan de muur wil hangen. Nu heb je op je telefoon wat randjes er af gehaald, waardoor het aantal pixels kleiner is geworden. Of je had al ingezoomd op je telefoon, waardoor er meteen al minder pixels zijn. Je hebt te weinig pixels voor een scherpe afdruk voor aan de muur. Als er maar genoeg pixels zijn, zie je de individuele pixels niet, maar als het er te weinig zijn zie je ze wel. Hoe kun je de foto meer pixels geven?

De pixels zijn de bouwstenen van je foto. Meer informatie is er niet. Je kunt tussen de pixels nieuwe pixels laten maken. Dat kan bij voorbeeld via Photoshop, maar ook andere programma's kunnen het. Die pixels krijgen dan een kleur en hoeveelheid licht en waarde, die het gemiddelde is van de pixels er om heen. Dat gaat redelijk als je 10% of 20% meer pixels laat maken, maar daarna gaat het fout. Het punt is: de software ziet alleen de pixels, maar weet niet wat de foto voorstelt. Het kan dus niet meer dan het gemiddelde van de pixels er om heen nemen.

Kunstmatige intelligentie komt ook hier te hulp. Een programma krijgt miljoenen foto's te zien, en begint daar patronen in te ontdekken: de software herkent voorwerpen die vaker voorkomen. Denk aan fietsen, huizen, gras, wolken, auto's, mensen. En ook patronen, zoals cirkels, rechthoeken, lijnen. Met die "kennis" kunnen extra pixels beter worden "ingevuld".

Dit soort programma's komt nu ook beschikbaar voor de consument. Bij voorbeeld Gigapixel AI van Topas Labs.Je kunt het programma downloaden en enkele weken gebruiken voordat je het koopt. Voor een foto die groot aan de muur moest komen bij Notarissen Netwerk Limes (zie mijn vorige blog), heb ik het programma uitgetest. Ik heb daarbij vergeleken een detail in de oorspronkelijke foto, het resultaat van 2000 bij 2000 pixels naar 11.000 bij 11.000 pixels in Photoshop, en hetzelfde met Gigapixel AI. Behoorlijk vergroot dus.Zie hieronder het resultaat:



Met name in de onderste foto zie je duidelijke verschillen: links de oorspronkelijke foto, in het midden het Photoshop-resultaat, en rechts het resultaat met Gigapixel AI. De laatste heb ik voor de grote print gebruikt.

Hoewel dit resultaat heel bemoedigend en indrukwekkend is, lukte me het met andere foto's minder goed om betere resultaten te krijgen dan de oorspronkelijke foto. De kwaliteit kan afhangen denk ik van wat er op de foto staat, en of de software dat herkent. Afwachten dus. Het programma kost 80 dollar. Topaz Labs heeft kunstmatige intelligentie ook gebruikt voor andere programma's, ten behoeve van ruisonderdrukking, verscherping en optimalisatie van licht en kleuren. Alle met dezelfde prijs. Ook andere fotosoftwareleveranciers beginnen met AI-producten te komen, dus ik vermoed, dat we aan de vooravond staan van de inzet van KI (AI) voor wijdverbreid gebruik door consumenten.

zaterdag 10 augustus 2019

Ook hier hangen ze, en is het stil

Onlangs berichtte ik over foto's uit mijn boek over Alphen, die groot zijn opgehangen bij Fysio Alphen, en de sensatie die ik voelde om ze zo groot aan de muur te zien hangen. Parallel aan het traject daar, liep er eenzelfde traject bij Limes Netwerk Notarissen. Zij hebben een nieuw pand in gebruik genomen, dat staat in Park Rijnstroom, aan de Raadhuisstraat. Ze hebben tien foto's uit mijn boek  op doek laten printen en ophangen, met afmetingen van 80 tot 200 cm!

Zoals dat meestal gaat: een tweede keer geeft minder emoties. En toch voelde ik me weer trots, toen ik mocht komen kijken.

En hier zat een nieuw aspect aan. Er waren veel klachten, dat de kamers zo hol klonken, er zat een galm in. Veel gladde afwerkingen op muren en vloeren. Toen ontstond het idee, om de foto's te combineren met geluidsabsorptie. De foto's werden opgespannen op een dieper frame dan bij Fysio Alphen. De zo ontstane ruimte tussen het fotodoek en de muur werd opgevuld met geluidsabsorberend materiaal. En dat werkte! De mensen die er werkten ervoeren een groot verschil, en waren erg blij met zowel de geluidsdemping, als de foto's zelf. En dat maakte mij weer blij.